Minder padden geteld in Stolwijk, inzet vrijwilligers blijft onmisbaar

Stolwijk, mei 2026 – Tijdens de paddentrek van 2026 zijn in Stolwijk 176 amfibieën veilig overgezet op twee locaties langs de Bovenkerkseweg en Goudseweg. Dit is minder dan in voorgaande jaren.

De daling past in een breder beeld van een droog voorjaar, waardoor amfibieën waarschijnlijk minder massaal trokken. Tegelijkertijd is er,  ondanks het plaatsen van verkeersborden door de gemeente Krimpenerwaard en de inzet van vrijwilligers, sprake van een relatief hoog sterftepercentage, vooral onder  kikkers (26%) en salamanders (+29).
Ondanks de lagere aantallen overgezette dieren blijven deze locaties belangrijk om populaties te monitoren en te beschermen. Vrijwilligers uit (de omgeving van) Stolwijk speelden hierbij een cruciale rol.

Wil je meer informatie of volgend jaar helpen? Kijk op www.dierenbescherming.nl/paddentrek

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met: Pamela Zaat / T 088 811 3956 / paddentrekzuidwest@dierenbescherming.nl

Foto header: pad in de hand, foto Pamela Zaat

Knotgroep Krimpen trots op vrijwilligers

“We zijn er trots op dat Jos de Nood en Bert Verveer zijn onderscheiden voor hun jarenlange werk in het veld en op de achtergrond als bestuurder. Maar eigenlijk verdienen al onze vrijwilligers een lintje voor hun inzet tijdens de knot- en snoeidagen. Deze koninklijke onderscheiding zien we als een mooie persoonlijke waardering voor Jos en Bert, én als een compliment aan de gehele groep die zich inzet voor de natuur in de Krimpenerwaard”, aldus voorzitter Yolande Nederveen.

Met een list werden beide heren naar het Raadhuis van Krimpen aan den IJssel gelokt alwaar de burgemeester hun opwachtte. In bijzijn van familie en vertegenwoordigers van het bestuur van de knotgroep werden zij Koninklijk onderscheiden als beloning voor hun belangeloze en vrijwillige inzet. Tijdens het knotseizoen werken ze met veel inzet en plezier op verschillende locaties in en om Krimpen aan den IJssel. Daarnaast investeren ze menig uurtje in de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen en in het onderhoud van het materiaal. Sinds kort hebben Jos en Bert -inmiddels 80-plussers –  een stapje terug gedaan en hun bestuurstaken overgedragen aan de jongere garde. Maar ook in het nieuwe seizoen dat in november begint, zullen zij ongetwijfeld weer hun mannetje in het veld staan.    

In de jaren zeventig ging het slecht met de knotwilg. De boeren hadden door schaalvergroting weinig tijd voor onderhoud en ook aan het nut van behoud werd getwijfeld. Zodoende dreigde de knotwilg uit het polderlandschap te verdwijnen. Jos de Nood en met hem velen, zagen het verval met lede ogen aan. Er ontstonden in die periode tal van initiatieven om de knotwilg voor het Nederlands landschap te behouden. Jos de Nood nam deze taak in de Krimpenerwaard voor zijn rekening. Samen met een enthousiaste groep natuurliefhebbers verzorgde hij op een aantal percelen het onderhoud aan de knotwilg. “De vrijwilligers hielden in de eerste plaats van het werken in de buitenlucht. Dat een ieder na de gedane arbeid wat hout voor de openhaard mocht meenemen, heeft ook aan de goede opkomst bijgedragen”, memoreert Jos de Nood.   Ruim vijftig jaar later zijn er nog steeds veel vrijwilligers met een groen hart. Zij ontdoen tijdens de wintermaanden talloze wilgen van hun takken, zodat in het voorjaar de insecten zich er kunnen voeden en de vogels zich er kunnen nestelen. En niet onbelangrijk, de natuurliefhebber kan blijven genieten van deze karakteristieke boom met zijn knoestige stam en grillige vorm. 

Nieuwsbrief uilenwerkgroep

Het broedseizoen 2026 staat voor de deur of is misschien zelfs al begonnen. In deze nieuwsbrief kijken we terug op het afgelopen broedseizoen, kijken we vooruit op het nieuwe broedseizoen en gaan we in op de nieuwste ontwikkelingen waar de uilenwerkgroep NVWK zich mee bezig houdt. Zo zijn we zijn bezig met het bescherming van uilenkasten tegen andere dieren en met de beoogde terugkeer van de steenuil in de Krimpenerwaard.

Hieronder kun je de nieuwsbrief 2026 van uilenwerkgroep downloaden, Met dank aan Robbert en Roel voor hun bijdrage.In de bijlage vind je, de nieuwsbrief 2026 van onze NVWK-uilenwerkgroep, met dank aan Robbert en Roel voor hun bijdrage.

Foto header: extra beschermende steenuilenkast door Ton Bos

Samen met NVWK 80 nestkastjes bouwen voor in de Krimpenerwaard

Gelezen op de website van De Vries en Verburg:

Recent ging een aantal enthousiaste leden van de Natuur- en Vogelwerkgroep Krimpenerwaard (NVWK) drie avonden aan de slag in onze timmerwerkplaats. Het resultaat? Maar liefst 80 (!) nestkastjes met de hand gemaakt. Deze nestkastjes helpen bij het op een natuurlijke manier bestrijden van de eikenprocessierups in de Krimpenerwaard. Koolmezen zijn dol op deze rupsen en door de nestkastjes op te hangen in eikenbomen, trekken we deze vogels aan. Daarnaast krijgen nieuwe leden van de NVWK bij een jaarlidmaatschap een nestkastje cadeau. Op D.V. zaterdag 23 mei, tijdens de NVWK Ledendag & Stekjesmarkt bij Bio- en Geitenboerderij De Bonte Weide in Stolwijk, worden de nestkastjes gepromoot en zijn er leuke acties. Bij De Vries en Verburg vinden we het belangrijk om ons steentje bij te dragen aan de omgeving waarin we werken en de natuur in de Krimpenerwaard te helpen ondersteunen. Daarom stelden we onze timmerwerkplaats graag beschikbaar aan de NVWK!

Foto: Max Ossevoort

Politiek Natuurcafé: Geslaagd!

Foto: Michiel Fokkema

De muziekzaal van Amicitia vulde zich met zo’n 100 bezoekers waarvan minstens de helft zich had aangemeld via de NVWK. Het was de eerste keer dat de NVWK een verkiezingsdebat organiseerde onder het motto “natuurlijk stemmen!” Het doel van de avond was om de lokale politici kleur te laten bekennen op onderwerpen die van belang zijn in de gemeentepolitiek en raken aan natuur. Het debat werd gevoerd in 4 rondes. Iedere ronde startte met drie stellingen waarbij de politici werden uitgedaagd om te kiezen tussen een blauwe en een oranje aanpak. Daarna werden de stellingen met 5 dan wel 4 partijen besproken.

Lees hier verder

Rechter wijst eisen in PFAS‑zaak af

Natuur en Mileufederatie Zuid-Holland: De rechtbank in Den Haag heeft de eisen afgewezen in de PFAS‑rechtszaak die wij samen met partners als Gezond Water in 2025 aanspanden tegen de Nederlandse Staat. Daarmee oordeelt de rechtbank dat de Staat juridisch niet verplicht kan worden gehouden om verdergaande maatregelen te nemen tegen PFAS‑vervuiling. Deze uitspraak laat een pijnlijk gat zien tussen wat wetenschappelijk noodzakelijk is voor de volksgezondheid en wat juridisch afdwingbaar blijkt.

Teleurstelling en blijvende bezorgdheid

We zijn als eisers enorm teleurgesteld over de uitspraak. En heel erg bezorgd. Want met deze uitspraak wordt de schijn gewekt dat de Staat al genoeg doet tegen PFAS. Wat ons betreft is dat zeker niet het geval. De Staat houdt zich aan de, mede door haarzelf vastgestelde, regels. Maar die zijn niet houdbaar, niet nu we weten dat iedere Nederlander PFAS in zijn lichaam heeft en daar ernstig ziek van kan worden. PFAS breken niet af en stapelen zich op; daardoor geven ze een onomkeerbaar risico voor de volksgezondheid. We rijden met dit probleem als het ware met 140 km/uur door de bebouwde kom.

PFAS: een risico waar niemand aan kan ontsnappen

Vrijwel alle Nederlanders hebben inmiddels PFAS-waarden in hun bloed die boven de gezondheidskundige grens liggen. Blootstelling vindt plaats via drinkwater en voedsel, routes waar mensen zichzelf nauwelijks tegen kunnen beschermen. Iedere dag zonder doortastend beleid betekent meer vervuiling, grotere gezondheidsrisico’s en hogere kosten voor toekomstige sanering.

Rechter volgt bestaand kader, niet wetenschappelijke urgentie

In de rechtszaak vroegen wij de rechter om de Staat te verplichten verdere PFAS‑vervuiling per direct te stoppen, geen vergunningen meer te verlenen voor lozingen, bestaande en historische vervuiling in kaart te brengen en op te ruimen. En de Staat moet voldoen aan de Europese waterkwaliteitsnormen. Voor deze kwaliteitsnormen heeft ze nu al uitstel gevraagd. Als die niet wordt toegekend, dan handelt ze in strijd met de wet. De rechtbank oordeelt echter dat de Staat nu nog binnen het huidige juridische kader voldoende doet. De rechter stelt óók dat de Staat al decennialang weet van de schadelijkheid en persistentie van PFAS. Deze uitspraak betekent niet dat het risico verdwijnt, alleen dat het recht op dit moment onvoldoende bescherming biedt.

Wetenschap is helder, beleid blijft achter

Al in 2002 concludeerde de OESO dat PFAS persistent is en het risico op ernstige ziekten als blaaskanker verhoogt. Recent onderzoek van de European Environment Agency (2024) laat zien dat in een groot deel van de Europese kust‑ en overgangswateren de normen structureel worden overschreden. Toch blijft effectief ingrijpen uit. Dat spanningsveld tussen kennis en actie wordt door deze uitspraak opnieuw zichtbaar.

Dit oordeel ontslaat de Staat niet van verantwoordelijkheid

Dat de rechtbank het verweer van de Staat volgt, betekent niet dat ze geen morele of maatschappelijke plicht heeft om burgers en natuur beter te beschermen. Integendeel: juist nu is politieke moed nodig om de wetgeving aan te scherpen en verdere vervuiling te stoppen. Economische belangen mogen nooit belangrijker zijn dan mensenrechten, zoals een gezonde omgeving.

Vervolgstappen

Deze uitspraak is teleurstellend, maar geen eindpunt. Er staat te veel op het spel om PFAS als onvermijdelijk te accepteren. Wij beraden ons op vervolgstappen, waaronder een mogelijk hoger beroep, en blijven ons inzetten voor structurele bescherming van gezondheid en milieu.

Teken voor een PFAS-vrije wereld
Zolang PFAS een plek heeft in onze leefomgeving blijven mensen zich uitspreken en organiseren wij ons samen om druk te blijven uitoefenen. Word onderdeel van deze beweging. Ga naar www.StopPFAS.nl en teken voor een PFAS-vrije wereld. Zie het PFAS-filmpje:

De Nederlandse Staat voor de rechter

item uit de Nieuwsbrief van de Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland ( NMZH):

Staat eindelijk voor de rechter om PFAS—nu moet het tij keren

Op 2 december 2025, twee jaar na het uitbrengen van de dagvaarding stonden de Natuur en Milieufederaties Zeeland, Friesland, Noord-Holland en Zuid-Holland – samen met brandweerorganisaties, defensievakbonden, omwonenden en Stichting Gezond Water – eindelijk tegenover de Staat in de rechtbank Den Haag. Wat op tafel lag kon niet duidelijker zijn: Nederland vergiftigt zichzelf iedere dag een beetje meer, en de overheid kijkt willens en wetens weg. Dat moet nu stoppen.

De Staat vertraagde, ontkende en betwistte onze dagvaarding. Eerst vroeg zij om uitstel. Daarna betwistte zij de ontvankelijkheid van álle eisers, in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor een groeiende gezondheidscrisis. Pas gisteren, na veel tijdverlies, kon eindelijk met de inhoudelijke behandeling worden begonnen. Terwijl PFAS zich blijft opstapelen in ons water, waar we drinkwater van maken, onze bodem, waar we ons voedsel op verbouwen en ons lichaam, in het bloed van miljoenen Nederlanders. Hoe lang moeten we nog wachten? Hoeveel schade is genoeg voordat de overheid eindelijk haar grondwettelijke zorgplicht serieus neemt?

Onze boodschap aan de rechter was helder en krachtig

De Staat:

· laat PFAS-lozingen nog steeds toe;

· heeft geen compleet overzicht van vergunningen, lozingen of vervuilde locaties;

· handelt in strijd met internationale verplichtingen, waaronder het recht op leven en gezondheid (art. 2 en 8 van het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens);

· beschermt haar burgers onvoldoende, ook waar hogere risico’s gelden voor brandweerlieden, defensiepersoneel en omwonenden van vervuilingsbronnen.

Wij eisen dat de Staat stopt met wegkijken en direct maatregelen neemt om verdere PFAS-vervuiling te voorkomen én bestaande vervuiling daadkrachtig aan aanpakt.

Waarom deze zaak iedereen in Nederland raakt

PFAS is geen regionaal probleem en zeker geen milieuniche, deze niet of nauwelijks afbreekbare chemische vervuiling raakt ons allemaal. Van Zeeland tot Friesland, van de Noord-Hollandse kust tot de Zuid-Hollandse rivieren. En elke dag dat de overheid geen harde maatregelen neemt, neemt de schade toe. Het kan niet zo zijn dat burgers, natuur en toekomstige generaties jarenlang de prijs betalen voor nalatigheid van de overheid.

Tijd voor een overheid die wél beschermt

Deze zaak gaat over de fundamentele vraag. Mag een overheid burgers blijven blootstellen aan een stof waarvan ze al decennia weet hoe gevaarlijk die is. De Natuur en Milieufederaties Zeeland, Friesland, Noord-Holland en Zuid-Holland vinden van niet. De Staat moet haar zorgplicht waarmaken, zoals vastgelegd in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Bescherming van gezondheid en leefomgeving is geen luxe, maar een juridische én morele plicht.

Op 11 februari 2026 doet de rechter uitspraak. Tot die tijd – en daarna – blijven wij strijden voor een veilig, gezond en PFAS-vrij Nederland.

Foto: Arie van de Graaf

Let op verzwakte uilen

De uilenwerkgroep deelt het volgende bericht; Door het huidige winterse weer hebben de uilen het erg moeilijk. Bij sneeuw, ijs en vorst wordt het vinden van voedsel lastig. Uilen kunnen ongeveer een week zonder voedsel, maar worden daarna snel te zwak om nog goed te jagen. Wij willen kasthouders, vrijwilligers en andere betrokkenen vragen om, indien mogelijk, de uilen extra in de gaten te houden. Let vooral op uilen die overdag zichtbaar zijn, langdurig op dezelfde plek zitten, op de grond verblijven of zich makkelijk laten benaderen. Bij vermoedelijk verzwakte uilen vragen wij contact op te nemen met een van de contactpersoon van de wijkteams van de Uilenwerkgroep NVWK. Dit is diegene die contact opneemt wanneer kerk- of steenuilenkasten worden gecontroleerd. Graag niet zelf vangen of voeren, maar eerst even overleggen.

Foto header: ranuilen, archief NVWK

NMZH: Provincie moet weidevogelbeleid met urgentie aanscherpen

46 natuurorganisaties roepen Provinciale Staten op tot herijking van het Actieplan Boerenlandvogels, De Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland (NMZH) heeft op 6 oktober 2025 het beleidsadvies Versterking Weidevogelbeleid aangeboden aan Provinciale Staten. In de brief aan de Statencommissie Landelijk Gebied uit de NMZH haar grote zorgen over de aanhoudende achteruitgang van boerenlandvogels in onze provincie. Ondanks forse investeringen en jarenlange inspanningen vanuit het Actieplan Boerenlandvogels 2019–2027 blijft de neerwaartse trend onverminderd doorgaan. Lees hier verder.

Foto: pixabay